omoide...

วันนี้ไปโดเฟสมา(เสาร์ 17)
ไปกวาดซื้อโด 555555555+ เกลี้ยง!
เงินอ่ะนะ...TTvTT


รู้สึกว่าตัวเองห่างหายงานการ์ตูนไปนานมาก นานมากๆจริงๆ



วันนี้ก็ไปต่อแถวซื้อโดมา เหวอๆ เพราะว่าเพิ่งเคยต่อแถวซื้อโดเป็นครั้งแรก *หัวเราะๆ*
เพิ่งจะมีอารยธรรมกับเขา 5555+ ไม่ใช่ๆ เนี่ยแหละ อะไรที่มันทำแล้วดีกว่าก็ทำๆซะให้มันเกิดความคุ้นชินจนทำกันอย่างแพร่หลายซะ
แหม บุกซื้อโดมันก็สนุกดีเหมือนกันแหละ แต่มันก็สร้างความลำบากให้หลายๆอย่างใช่มะ แถมใครเห็นก็ดูไม่ดีอีก






จริงๆที่อยากพูดไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก
ก็คือวันนี้ที่ไปซื้อโดของกลุ่มนั้น ก็ทำให้เราได้เจอกับพี่คนนั้นอ่ะนะ
แบบว่าเป็นพี่ที่เราเคยปลื้มๆมาก่อน ฮ่าๆๆๆๆ
จริงๆก็เจอเค้ามาสองสามงานแล้วล่ะตอนช่วงหลังๆนี้ แต่ไม่ได้เจอระยะใกล้ชิดเหมือนงานนี้นี่หว่า
เราว่าเค้าเห็นเรานะ แบบว่ามันต้องเห็นอ่ะ เราว่าเค้าจำเราไม่ได้ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกัน เค้าอาจจะนึกออกแต่ก็ไม่อยากจำก็ได้

มันคงเป็นความทรงจำที่เลวร้ายสำหรับพี่เค้าพอสมควร *หัวเราะแห้งๆ*

จริงๆแล้วเรื่องมันจะไม่แย่ขนาดนี้หรอก ถ้าไม่มีไอ้เรื่องนั้นเข้ามาเกี่ยวข้อง

เป็นตราบาปในชีวิตเราเลยนะเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่ตัดสินใจผิดอย่างที่สุด เป็นเรื่องที่ทำให้เราอยากร้องไห้ทุกครั้งที่ความทรงจำเรื่องนี้แว่บมาในหัว
มันแย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แย่มากๆ!!!!!!!!!!!!!!

มันทำให้เราไม่กล้าสู้หน้าเค้า ทั้งกลุ่ม





ทั้งๆทีพวกเค้าเป็นคนที่เราชื่นชม ชื่นชอบ มากๆ
เป็นกลุ่มที่เราติดตามผลงานมาตลอด แต่ก็ไม่สามารถทำใจเข้าไปคุยได้






มันแย่นะ แย่มากจริงๆ








ครั้งแรกนั่น...ที่พี่เค้าส่งจม.มาให้ เราดีใจมากๆ จริงๆนะ
ดีใจแบบสุดๆ

เรารู้ว่าตัวเราในตอนนั้นน่ะ งี่เง่าพอดูเลยแหละ ทำเรื่องบ้าๆบอๆไปก็มาก
คือถึงขนาดว่ากลายเป็นสโตร์คเกอร์ *หัวเราะบ้า*

ตัวเราไม่ได้ตั้งใจให้เป็นอย่างนั้นหรอก แต่สิ่งที่เราทำไปมันคนอื่นเค้ามองการกระทำของตัวเราว่ามันแย่นะ มันเห็นแก่ตัว มันทำให้เค้ารู้สึกไม่ดี ทำให้เค้าเดือดร้อน
ตอนนั้นเราไม่รู้จริงๆนะ ไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลยจริงๆ
เป็นเด็กที่งี่เง่าแล้วก็บ้าบอมากๆ



เอาเถอะ ถึงตอนนี้เราจะทำได้เพียงมองอยู่ห่างๆก็เถอะ
ไม่เป็นไร
มันเป็นผลมาจากตัวเราเองทั้งนั้นนี่นะ








เอาเถอะ













แต่ถึงยังไงพี่ก็เป็นคนที่หนูประทับใจตลอดมาเลยนะคะ











โว้ย คิดแล้วจะร้องไห้